Momenten die ik koester-tag

De laatste tijd ben ik thuis weer heel veel met mijn foto's bezig. Een foto staat vaak niet op zich, maar vertelt een heel verhaal. Er is niets fijner dan (samen) foto's te bekijken en even terug te gaan naar dat éne plekje of dat bijzondere moment. Herinneringen aan speciale momenten die ik koester en nóóit meer zal vergeten. Herinneringen die een lach op mijn gezicht toveren en me keer op keer een warm gevoel geven. Zo ontstond het idee voor de "Momenten die ik koester-tag". Een klein kijkje in mijn wereld aan de hand van een aantal van mijn favoriete momenten.

 

 

vierdaagse

Ik ben opgegroeid met de Vierdaagse van Nijmegen en heb een enorme bewondering voor al die mensen die deze prestatie leveren. Na jaren kijken wilde ik zelf zó graag een keer lopen maar als leerkracht was ik óf aan het werk, of op vakantie. Toen ik in 1998 stopte in het onderwijs meldde ik me gelijk aan. Helaas kreeg ik al vrij snel rugklachten en kon niet trainen. Twee weken voor de startdatum zei de fysiotherapeut "probeer eens wat te wandelen" en zo ging ik die vier keer 40 kilometer in. Het was zwaar, maar geweldig leuk. Ik besefte me eigenlijk niet hoe trots ik op mezelf was tot aan de laatste kilometers. Al die mensen aan de finish, applaus, muziek, gladiolen. Mijn vader die me binnenhaalde met een bos bloemen.....Moe, maar super trots!

 

trouwen

Ik leerde Frank begin 2006 kennen. We zaten nog midden in de aanloop fase van onze relatie toen hij in juli een aanbod kreeg om 3 jaar in Amerika te gaan werken. Binnen no time moesten we beslissen of we dit avontuur samen aan wilden gaan. We besloten om te trouwen zodat ik ook kon gaan werken als we daar eenmaal waren. De één vond het gekkenwerk, de ander geweldig. We trouwden op het gemeentehuis in bijzijn van ouders en getuigen. Toen we buitenkwamen stonden al mijn collega's op ons te wachten. Ze hadden een ochtend vrij genomen van het werk en waren als verrassing naar Oosterbeek gekomen. Hoe een simpele bruiloft zo geweldig kan zijn!

 

about

In 2008 trokken we drie maanden door Australië. We genoten van dit prachtige land. We wandelden, kampeerden, snorkelden met gave dieren en nog veel meer. Sinds die reis heeft Australië een speciale plek in mijn hart gekregen. Deze foto herken je misschien wel want het is mijn profielfoto. Hij staat wat mij betreft voor alle elementen uit die reis. Rust, ruimte, prachtige natuur en alle vrijheid om ervan te genieten.

 

walvis2

We hebben in ons reisleven al heel wat Whale Watch tochten gemaakt. Met wisselend succes moet ik zeggen. We trotseerden mist en pittige golven, iets waar ik persoonlijk helemaal niet blij van wordt. Als we walvissen zagen was het vaak heel kort of in de verte. En tóch gaven we niet op en klommen steeds maar weer die boot op zoek naar de perfecte tocht. En uiteindelijk kwam hij, onze bijzondere en relaxte Whale Watch vanaf het Cape Cod schiereiland. We zagen tientallen walvissen op jacht naar voedsel. Keer op keer kwamen ze vlakbij de boot boven om even later weer naar de diepte te duiken. We wisten werkelijk niet waar we moesten kijken. Nog steeds denk ik aan deze tocht terug met een grijns van oor tot oor en vlinders in de buik.

 

Jaar2014november

Wildlife in Nederland vind ik vaak best lastig om te zien te krijgen. Zo woonde ik jaren op de Veluwe maar zag bijvoorbeeld nog nooit een das of een vos. Toen we een paar jaar geleden onze trouwdag in Zandvoort vierden gingen we op zoek naar herten en vossen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Ik stond er oog in oog met een vosje en staarde diep in zijn ogen. Echt een kippenvel moment!

 

Momenten die ik koester tag

In 2015 trokken we langs de oostkust van Australië. Eén van mijn oudste vriendinnen woont al jaren in Brisbane en dit was de eerste keer dat we Inge en haar man bezochten. Het was zo fijn om elkaar weer te zien en nu eens echt te zien hoe zij hun leven in Australië opgebouwd hebben. Inge is al jaren sterk betrokken bij de opvang van gewonde dieren in de regio. Ze nam mij meer naar de opvang van Kerry en Ross. Ik maakte foto's voor Kerry en mocht heel voorzichtig een paar van de kleine schatjes vasthouden. Een moment waar ik nog iedere keer van wegsmelt!

 

kamperen1

Drie maanden lang trok ik met Frank en ons kleine tentje door het westen van Amerika. Ik fantaseerde al bijna 20 jaar van deze reis en in 2016 kwam die droom eindelijk uit. Onze monden bleven openvallen bij het zien van de prachtige natuur in het westen. Ik weet werkelijk niet meer hoe veel keer we het woord wauw in de mond hebben genomen!

Deze foto maakten we op de camping van Bryce Canyon. We stonden vroeg op na een super koude nacht. We hadden al een paar uur met al onze kleren aan in de tent  liggen rillen. Wachtend op die eerste zonnestralen om ons weer warm te krijgen. We ontbeten in de auto met de kachel aan. Daarna kookten we het water voor de afwas én om warme handen te krijgen. Het meest bijzondere aan deze foto is het gevoel van saamhorigheid dat ik er elke keer weer bij krijg. Hij en ik, samen in het moment. In strijd met de elementen en helemaal tevreden. Op naar het volgende deel van ons avontuur!

 

 

Vul jij de "Momenten die ik koester-tag" ook in?

Dit waren zes bijzondere herinneringen uit mijn leven. Ik ben benieuwd wat voor jou speciale momenten uit je leven zijn die je met ons wilt delen! Vul de Momenten die ik koester-tag dus vooral ook in, en stuur me daarna een link van jouw artikel!

Voeg je dan ook een link naar mij toe, als bedenker van deze tag?

 

12 reacties

  1. Leuke tag! En ik begrijp wel waarom dit stuk voor stuk bijzondere momenten zijn voor je! En er is niets mis met snel trouwen, als het de juiste is, weet je dat gewoon Haha! Ik zal ook eens over de tag nadenken.

  2. Ik ben normaalgesproken niet zo van de tags maar ik geef to, deze is echt leuk! Als ik deze selectie foto’s bekijk, dan snap ik wel waarom deze momenten een speciale plek hebben gekregen. Dat vosje is zo lief. Ik heb er in Nederland nog nooit een gezien helaas. En die walvis, wow. In Canada zagen wij ze wel, maar niet zo dichtbij. Tof trouwens dat jullie besloten om zo snel te trouwen. Bleek een goede beslissing te zijn 🙂

    • Dan kan ik je de Amsterdamse Waterleidingduinen van harte aanbevelen. En als je ze toch niet ziet is het nog steeds een prachtig gebied! Leuk als je de tag invult, kk ben benieuwd!

  3. Wat super leuk om zo een kijkje in je leven te krijgen en deelgenoot te worden van bijzondere momenten. En wat ook een beslissing joh, net samen en dan inderdaad naar Amerika gaan vanwege werk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.