Emigreren naar Suriname

Emigreren naar Suriname

Zoals je weet woonden Frank en ik een klein jaar in het oosten van de Verenigde Staten. Een bijzondere ervaring die mijn leven veranderde en waar ik met warme gevoelens aan terug denk. Een tijd geleden ontdekte ik een bijzondere Facebookgroep voor Nederlandse vrouwen die tijdelijk of permanent in een ander land wonen.

 

Emigreren, persoonlijke ervaringen in het buitenland.

Het is echt super om te zien wat de ervaringen en avonturen van al deze vrouwen zijn. Het lijkt zo mooi om naar het buitenland te vertrekken, maar is het dat wel? Uit eigen ervaring weet ik dat het (hard) werken was voordat het leuk werd.

Alle verhalen en foto’s  inspireerden mij tot de rubriek “Emigreren” op mijn blog. Elke keer vertelt een andere vrouw haar eigen verhaal over het wonen en leven in een ander land.

Nieuwsgierig naar verhalen van anderen stel ik de vrouwen een aantal vragen. Waar lopen zij tegenaan? Wat is er zo bijzonder aan het land of de regio waar zijn nu wonen? Wat zijn de leuke en minder leuke kanten van het het emigreren? Willen zij nog (wel) terug naar Nederland? En als laatste hebben zij nog tips voor andere vrouwen?

Vandaag het verhaal van Anja over het emigreren naar Suriname.

 

Emigreren naar Suriname.

Hi, ik ben Anja, 38 jaartjes jong en moeder van een zoon (inmiddels 18) en een dochter (bijna 16). Sinds bijna 20 jaar getrouwd met de liefste man ter wereld (dat zal elke vrouw wel van haar eigen man zeggen, maar ik weet zeker dat ik een lot uit de loterij heb gehad).

In 2004 zijn we naar Suriname vertrokken vanuit een roeping. We gingen oorspronkelijk met een aantal christenen naar Suriname om hier een kerk te stichten. Voor ons werkte dit echter al snel niet meer (waarom het wiel opnieuw uitvinden), dus wij hebben ons teruggetrokken en zijn ons eigen ding gaan doen.

Emigreren naar Suriname

 

 

Verschillende culturen

Suriname is een prachtig land met diverse culturen. Het verschil tussen rijk en arm valt hier duidelijk op. Je kunt door een wijk rijden en van de ene verbazing in de andere vallen. Er staan kastelen van huizen naast piepkleine krotten die van ellende bijna uit elkaar vallen. En ook dat hoeft niet per se te zeggen dat de inwoners ervan arm zijn. Het kan zomaar gebeuren dat er een hele dure wagen voor de deur staat. De verschillende culturen (Hindoestanen, Creolen, Indianen, Javanen en Boeroe’s, de nazaten van Nederlandse boeren) leven ogenschijnlijk vredig naast elkaar.

In de stad staan ook een synagoge en moskee vredig naast elkaar. Toch is niet alles pais en vree. Er is nog veel argwaan naar elkaar toe en gemengde relaties zijn ook nog lang geen gemeengoed. Sterker nog, in veel gevallen wordt dit niet geaccepteerd. De laatste jaren is er echter vanuit de jongeren een kleine kentering te zien en zie je steeds meer gemengde relaties.

De behulpzaamheid van mensen is geweldig (geldt misschien niet zo zeer voor ambtenaren) en mensen zijn overwegend vriendelijk. Het chaotische in dit land heeft ook zijn charmes. Bovendien is er nog enigszins sociale controle. Waarden en normen zijn weliswaar aan het afnemen, maar over het algemeen zijn deze nog bijzonder hoog aangeschreven.

Verder is het weer altijd goed (gemiddeld 28-30 graden). Het is altijd 12 uur licht en 12 uur donker, ook heel prettig. Mensen zijn een stuk relaxter  en je bent nog echt mens geen nummer. Veel zou moeten, maar gebeurd in de praktijk niet. Belastingen op van alles en nog wat zijn er niet/worden niet gecontroleerd/niet nageleefd. Heffingen? Wat zijn dat? Dat maakt het land natuurlijk aantrekkelijk voor een breed publiek en aan alles zit een keerzijde.

Emigreren naar Suriname

 

De economische crisis.

Jaren geleden was het hier geweldig om te wonen. De sfeer relaxed, de prijzen goed, kinderen waren opgevoed en gemanierd, kortom: een klein paradijs op aarde. Mijn man verdient alleen in lokaal geld, maar ook dat ging goed. We hadden geen luxe maar voor ons was het goed zo.  Klein minpuntje: alle mannen denken hier dat ze geweldig zijn en zullen je als vrouw soms zelfs onomwonden zeggen dat ze met je naar bed willen. Vrouwen lopen ook graag uit voor hun man (dit is Surinaams voor vreemdgaan), dus wat dat betreft is het al zolang we hier wonen een rommeltje.

Sinds een aantal jaren is het echter minder leuk. De jeugd wordt steeds brutaler (mede dankzij de toegang tot internet, nu ook betaalbaar voor mensen die het minder breed hebben) en sinds 2015/2016 is het land in een economische crisis belandt. Mensen hebben jarenlang luxe gehad omdat alles betaalbaar was geworden. Dit is niet te vergelijken met Europese luxe, maar ineens kon je je een smartphone permitteren. Het internet was toegankelijk voor meer mensen, er was een bioscoop met betaalbare prijzen enz. en dat is nu ineens weg. Helaas wordt de vriendelijkheid minder door de crisis en mensen moeten zien te overleven

Zelfs de eerste levensbehoeften zijn voor veel mensen niet meer goed te betalen. Laat staan extra’s. Mensen die schulden hebben gemaakt (auto of hypotheek hebben genomen) kunnen het hoofd niet meer boven water houden en het land is in een neerwaartse spiraal terecht gekomen.

 

Een snelle achteruitgang

Binnen een paar jaar hebben wij het land kapot zien gaan. Wegen worden niet meer onderhouden, er worden demonstraties gehouden, de criminaliteit neemt toe enz. Dit alles zorgt er ook voor dat mensen momenteel massaal emigreren. Voor ons was dit gecombineerd met het feit dat de oudste nu naar de HBO gaat (en de jongste over 2 jaar) reden genoeg om te remigreren. Wij zullen vanaf begin juli dan ook weer terug zijn in Nederland.

Dit is bijzonder jammer. Onder andere omstandigheden waren we wellicht pas over 2 jaar weggegaan of zelfs helemaal niet. Suriname is namelijk een heerlijk land om te wonen. Het klimaat is fantastisch en ondanks alles zijn mensen over het algemeen heel vriendelijk en behulpzaam. Kom bijvoorbeeld maar met de wagen langs de kant te staan en je krijgt hulp van alle kanten en dat geldt niet alleen voor vrouwen. Bovendien is Suriname een van de groenste landen ter wereld. Het land is bijzonder vruchtbaar en dat merk en zie je overal

 

Wat kun je aan anderen aanbevelen als ze in Suriname zijn?

-Het binnenland schijnt onwijs mooi te zijn. Helaas moet ik zeggen schijnt, aangezien wij nooit naar het binnenland zijn geweest. Tours naar het binnenland zijn voor de doorsnee Surinamer namelijk niet betaalbaar. Een tripje van 5 dagen kost al gauw 500 Euro p.p. Of je moet met eigen vervoer gaan, maar dan moet je een zeer goede en stevige wagen hebben vanwege de deels slechte wegen. Bovendien is het niet raadzaam om eropuit te gaan als je geen verstand van auto’s hebt. Bij pech onderweg moet je jezelf behelpen.

-Er zijn tal van leuke plekken in het binnenland met watervallen, een berg en nog veel meer. De natuur en rust zijn geweldig. Buiten de stad kun je wel naar bepaalde vakantieoorden (Colakreek, White Beach en nog tal van andere plekken). Verwacht hier echter niet te veel van. Het water is overal donkerbruin/zwart (je ziet dus niet wat er onder water zwemt) en echte zandstranden om te liggen heb je hier evenmin (White Beach is kunstmatig gemaakt met wit zand).

-Wat je wel vanuit de stad kunt doen is een dolfijnentour boeken. Je trekt er dan op uit om dolfijnen te spotten.

-Met een beetje geluk kun je dolfijnen ook zelf zien als je bijvoorbeeld in Commewijne (Fort Nieuw Amsterdam, openlucht museum) bent.

emigreren naar Suriname

 

-Wil je ergens lekker eten? Ga dan naar de Waterkant (in de stad), eet bij het hotel (wel Europese prijzen), ga naar Sarina of Resa (Zuid Paramaribo).

-De schildpadden komen bewonderen tijdens het legseizoen is ook een ervaring op zichzelf. Helaas is het meest nabijgelegen strand waar schildpadden komen momenteel het toneel van zandafgravers, waardoor de beschermde schildpadden in het gedrang komen.

 

Waar moet je rekening mee houden als je wilt emigreren naar Suriname?

Mocht je een keer naar Suriname komen, let dat vooral op dat je niet beetgenomen wordt met prijzen. Blank staat voor Euro en dat is zeker in deze tijden alles. Je mag dan als toerist tien maal zo veel betalen als de doorsnee Surinamer. De woekerprijzen worden bovendien aangehouden voor trips naar het binnenland. Vind je een goedkopere aanbieder? Let dan op. Hier is een ieder vakman (al kunnen ze er werkelijk niets van) en een ieder kan je naar het binnenland brengen. Helaas laat de service vaak te wensen over en je moet dan ook niet raar opkijken als je een 3-sterren verblijf beloofd krijgt en de nacht uiteindelijk in een hangmat door moet brengen. Of dat je met een bus vervoerd wordt die het halverwege begeeft, je uit de boot moet en door het water verder moet...

Ik raad ook aan om niet bij elke tent te gaan eten. Vanwege de heersende onzekerheid is het raadzaam niet in de avonduren alleen rond te lopen/in lege straten te lopen of al te veel in het centrum rond te lopen buiten het gebied waar de toeristen komen.

Ben je een dierenliefhebber? Houd er dan rekening mee dat Suriname veel zwerfhonden kent (die vooral in de avonduren over straat lopen). Surinamers zijn helaas niet al te diervriendelijk dus een zwerfhond wordt nog wel eens geschopt/geslagen/weggejaagd. Zeg je hier iets van dan kun je een lading scheldwoorden verwachten. Dit was en is voor ons een groot obstakel, aangezien het hele gezin van dieren houdt. Door de jaren heen hebben we ook heel wat zwerfhonden opgevangen, deels gehouden, deels op zoek gegaan naar wel dat ene gouden nest waar ze welkom waren.

Zijn er dingen die je mist aan Nederland?

Eerlijk gezegd miste ik tot voor kort weinig aan Nederland en was het emigreren naar Suriname de juiste stap. Natuurlijk mis je je familie (schoonfamilie) en de mogelijkheden om met je kinderen uitjes te maken. Pretparken zijn hier niet er er is maar 1 dierentuin en musea heb je ook maar heel beperkt. Villa Zapakara is een kindermuseum, dan is er nog een muntenmuseum waar je zo doorheen bent, en het Maritieme Autoriteiten Suriname (een soort van scheepvaart museumpje) en dat was het. Ik mis de verscheidenheid aan restaurants, maar die laatste twee zijn vooral luxe problemen. Met mooi weer kun je je ook prima vermaken in je eigen tuin of bij de overburen die toevallig een groot zwembad hebben.

Doordat er echter zo veel verandert is hier merk ik toch dat ik verlang naar een land waar je gewoon alles kunt kopen wat je nodig hebt en wilt. Hier treedt nog wel eens schaarste van het een of ander op en dan sta je ineens bijvoorbeeld zonder kaas of boter. Supermarkten zijn hier ook heel chaotisch en er is lang niet zo veel verkrijgbaar als in Nederland.

Emigreren naar Suriname

Ons huis met het dievenijzer voor de ramen.

 

 

 

Als ik iets moet opsommen dat ik écht mis?

Het gemak waarmee dingen in Nederland geregeld kunnen worden. Hier moet je soms uren in de rij staan voor een simpele informatievraag over je stroom, als je geld nodig hebt en je moet naar de bank enz. Dingen online regelen bestaat hier niet of amper. Veelal moeten formulieren ook nog eens met de hand ingevuld worden en de bureaucratie is hier echt uitgevonden. Je wordt vaak van het kastje naar de muur gestuurd, bent een hele dag aan het rennen om er aan het einde van de middag achter te komen dat je nog geen steek verder bent dan toen je begon. En laten we maar zwijgen over het maken van afspraken...

 

Hoe de toekomst eruit ziet?

Zoals gezegd: wij waren niet van plan om zo snel te remigreren en tot op heden weten we niet of het definitief is of slechts een tussenstap. Of we weer terugkeren en nogmaals zullen emigreren naar Suriname of uiteindelijk toch weer elders belanden weten we ook nog niet. Feit is dat we vanaf juli weer terug zijn in Nederland en daar naar alle waarschijnlijkheid minimaal 6 jaar zullen blijven totdat de kinderen klaar zijn met hun opleidingen. Daarna zien we wel verder.

 

Voor een ieder die ook aan emigreren naar Suriname denkt, vooral met kinderen, heb ik een handig artikel geschreven op mijn blog: Emigreren met kinderen.

 

 

Dank je wel voor je verhaal Anja. Wij waren een paar jaar geleden 2 weken in Suriname. Ik vond het een fijn, relaxed land met vriendelijke mensen waar ik me welkom voelde. Het doet me zeer om te lezen dat het vanwege de crisis zo slecht met het land gaat. Ik hoop dat alles weer goed komt en het leven voor de mensen weer beter gaat worden.

 

Ben je door het verhaal van Anja nieuwsgierig geworden naar Suriname? dan vind je dit vast ook leuk om te lezen.

Huur een fiets en verken Paramaribo en Commewijne eens in een ander tempo

Of trek een paar dagen de prachtige Amazone jungle in, en word wakker tussen de brulapen!

 

Goede herinneringen (foto Ivonne).

 

 

Heb je het vorige deel van Emigreren al gelezen? Hierin vertelt Aimée over haar leven in de Provence.

Ben je nieuwsgierig naar nog meer verhalen over het leven van de vrouwen? Klik dan zeker eens door naar de speciale pagina!

Wil je zelf ook een keer meedoen aan deze rubriek? Stuur dan een mail naar ivonne@myfootprints.nl.

9 reacties

  1. Respect voor het delen van dit verhaal. Vaak zijn het toch super geslaagde verhuizingen, met een kleinigheidje als minpunt.
    Dit is een eerlijk verhaal waarin nadelen een duidelijk onderdeel vormen.
    Heel jammer dat je wel op vakantie kunt daat (met een flinke zak geld) maar dat je er als je er woont en werkt geen mogelijkheden hebt om het land echt te ontdekken (buiten de stad om).
    Hopelijk wordt de situatie in Suriname de komende jaren weer beter.
    Begrijpelijk ook om voor de vervolgopleidingen van de kinderen terug te komen.
    Ik wens jullie veel sterkte met de aanpassing terug in Nederland en het afscheid al dan niet tijdelijk van Suriname.

  2. Mooi verhaal! Verstandige keuze ook om weg te gaan als het onveiliger en minder goed leefbaar wordt. Wij hebben ook gezegd, als het echt te onveilig wordt om in Bogotá te wonen gaan we een andere plek zoeken. Binnen of buiten Colombia.

  3. Die herken ik allemaal. Alleen ben ik opgelicht en ben alles kwijtgeraakt.
    Inmiddels ben ik terug in Nederland na 40 jr
    in Nederland gewoond te hebben.
    Dit is mijn ervaring.

  4. Leuk om te lezen. Ik zou niet willen emigreren, maar zou Suriname wel graag een keer bezoeken. Helaas gaat het blijkbaar economisch niet zo best nu, daar hoor je hier eigenlijk niets over…best vreemd!

    • Ik riep het na het lezen van het verhaal tegen Frank. Wij zijn zelf in Suriname geweest en dan pik je sneller iets op over de bestemming omdat je er een band mee hebt. Ook ik was verbaasd om dit te lezen.

  5. Mijn man heeft een jaar in Suriname gewerkt, maar door tijdgebrek hebben we ook het binnenland niet kunnen bekijken. Nu wonen en werken we in een ander land. Hierna willen we graag weer terug, en er een tijdje wonen. Vooral genieten van de prachtige natuur en het heerlijke eten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.