Somoto Canyon, Nicaragua van het gebaande pad

Reisdagboek Midden-Amerika #3; Nicaragua van het gebaande pad

Het derde reisdagboek neemt je mee naar een Nicaragua van het gebaande pad. Na een lange rit met de chickenbus en een paar uur op de boot arriveerden we bij de San Juan rivier, een bijzondere plek vlakbij de grens met Costa Rica. Daarna was het weer een lange rit naar Matagalpa waar we een paar dagen wandelden maar helaas ook veel regen hadden. Een korte busrit naar Esteli, land van de cowboys en boeren en uitvalsbasis voor een bezoek aan de Somoto Canyon. Daarna zochten we de meer toeristische drukte van Leon en de kust weer op.

Nicaragua van het gebaande pad. San Juan River

De Rio San Juan.

Vanaf Ometepe ging er jarenlang een veerboot rechtstreeks naar dit waterrijke gebied net ten noordoosten van het meer. Helaas is deze al een tijd uit de roulatie en is de enige weg om er te komen via een lange omweg. Het kostte ons diverse keren navragen en we kregen elke keer een ander antwoord. Uiteindelijk stonden we om 9 uur vlakbij de oude pier in Granada. Na een langerit met de bbus,  een nacht in San Carlos en de boot kwamen we  de volgende middag in het kleine El Castillo aan.

El Cstillo Nicaragua

We vonden een super hotel aan de waterrand en genoten van de rust en natuur. In het totale dorp waren ongeveer 25 toeristen. Wat bijzonder om in Nicaragua van het gebaande pad te komen, ik kan het je echt aanbevelen. Onze dag wandelen in het Indio Maiz reservaat moesten we inkorten omdat Frank ziek werd, maar een betere plek om uit te zieken hadden we niet kunnen treffen. El Castillo, Rio San Juan

Indio Maiz, monkey

De volgende avond maakten we een nachttour. We gleden fluisterstil door het water onder een heldere sterrenhemel, op zoek naar wildlife als kaaimannen, vogels en bijzondere hagedissen. Een mooie afsluiter van onze tijd aan de rivier.

 

 

De bergen rondom Matagalpa.

mosses in trees hiking Apante Matagalpa

Na een lange rit met overstap van bus 1 naar bus 2 kwamen we aan in Matagalpa. Matagalpa is de derde stad van Nicaragua, maar wordt weinig bezocht. Als je net als wij een liefhebber van bergen en wandelen bent dan is deze regio een must see. We maakten 2 prachtige wandelingen naar de nevelwouden van Selva Negra en naar het grote kruis met beeld van Maria in het Reserva Natural Apante.Selva Negra Matagalpa Nicaragua

Beide keren wandelden we tussen de buien door en was het glibberen naar beneden, maar wat was het mooi. Spannende mistflarden, bomen vol met mos en een waterval. Bij het kruis mochten we schuilen in een kleine keet van de bewaker, lunchten samen en communiceerden met handen en voeten, een beetje Engels en een beetje Spaans.En ook hier troffen we weer een mooi mens, een beetje verlegen en nuchter zoals we al vaker hebben ervaren tijdens onze reis. Zeker in die stukken Nicaragua van het gebaande pad, waar je als toerist nog een bezienswaardigheid bent.Natural Reserva Apante Matagalpa

Helaas bleef het weer nat en koud en daarom besloten we niet meer te wandelen maar door te reizen naar Esteli dat vlakbij de grens met Honduras ligt.

 

Esteli

Op ongeveer 2 uur van Matagalpa vind je Esteli. De voornaamste reden waarom wij deze plek bezochten was de nog iets verder gelegen Somoto Canyon. Eseli zelf ziet nóg minder toeristen en is een beetje een gekke plek. We wandelen een paar uur langs diverse van de muurschilderingen die de stad rijk is en op Valentijsdag zaten we in een propvol restaurantmidden tussen de verliefde stelletjes en families.streetart Esteli Nicaragua

 

De dag erop maakten we een trip naar de Somoto Canyon. We wandelden door de kloof, zwommen en dobberden in het water, klommen op rotsen en sprongen er weervanaf. Aan het eind hadden we het behoorlijk koud, maar het was bijzonder (mooi)  om te doen.

Somoto Canyon Nicaragua

Somoto Canyon

Somoto Canyon

León.

Het was even puzzelen hoe we van Esteli in León moesten komen. Ook dat is onderdeel van het bezoek aan Nicaragua van het gebaande pad, zeker als je zoals wij met het O.V. reist. Niet alles is duidelijk of handig en lange dagen in de chickenbus zijn best pittig, maar daarover vertel ik je later nog wel meer.Na de frisse dagen in de bergen was het weer wennen en zweten in een León van ongeveer 35 graden. We vonden een plekje met een fijne schaduwrijke tuin waar we ook nog eens zelf konden koken. Op naar de laatste dagen in Nicaragua.León Nicaragua

Las je de eerste 2 reisdagboeken al? Daarin meer over onze plannen en wat we al meemaakten. Tot een volgende keer, waarschijnlijk dan live vanuit Guatemala!

5 reacties

  1. Wat is het iedere keer heerlijk om meegenomen te worden op jullie avontuur. Ben heel benieuwd naar je bevindingen met de chickenbus. Geniet nog lekker en ik zie uit naar het volgende verslag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.