emigreren naar Nieuw-Zeeland

Thea over emigreren naar Nieuw-Zeeland

Zoals je weet woonden Frank en ik een klein jaar in het oosten van de Verenigde Staten. Een bijzondere ervaring die mijn leven veranderde en waar ik met warme gevoelens aan terug denk. Een tijd geleden ontdekte ik een bijzondere Facebookgroep voor Nederlandse vrouwen die tijdelijk of permanent in een ander land wonen.

 

Emigreren, persoonlijke ervaringen in het buitenland.

Het is echt super om te zien wat de ervaringen en avonturen van al deze vrouwen zijn. Het lijkt zo mooi om naar het buitenland te vertrekken, maar is het dat wel? Uit eigen ervaring weet ik dat het (hard) werken was voordat het leuk werd.

Alle verhalen en foto’s  inspireerden mij tot de rubriek “Emigreren” op mijn blog. Elke keer vertelt een andere vrouw haar eigen verhaal over het wonen en leven in een ander land.

Nieuwsgierig naar verhalen van anderen stel ik de vrouwen een aantal vragen. Waar lopen zij tegenaan? Wat is er zo bijzonder aan het land of de regio waar zijn nu wonen? Wat zijn de leuke en minder leuke kanten van het het emigreren? Willen zij nog (wel) terug naar Nederland? En als laatste hebben zij nog tips voor andere vrouwen?

In dit deel van Emigreren het verhaal van Thea. Zij verhuisde al lang geleden naar Nieuw Zeeland en bouwde er een heerlijk leven op.

 

 

Emigreren naar Nieuw Zeeland.

Ik ben Thea Straub-Knijnenburg geboren en getogen in Den Haag.

Wij vertrokken in '69 naar Friesland en na een bouwvallig huisje in Wierum opgeknapt te hebben kochten wij een Horeca bedrijf in Ternaard. Met veel plezier denk ik er aan terug want het was een groot succes.

Mijn man ging in op een invitatie om Nieuw Zeeland te bezoeken (Whakatane op het Noordereiland). Hij verbleef er 6 weken terwijl ik ons bedrijf in Friesland beheerde. Wij maakten ons zorgen over de werkeloosheid en toen mijn man terug kwam waren zijn woorden “Dat is het Paradijs en daar gaan wij wonen”!

 

Een snelle beslissing

And so we did.... We verkochten het bedrijf en zochten een nieuw huis. Het was met de nodige obstakels, maar we gingen. Pas veel later besefte ik wat ik onze ouders moet hebben aangedaan. Niet alleen gingen wij emigreren naar Nieuw Zeeland maar ook de kleinkinderen.

We arriveerden in Whakatane en verbleven bij kennissen tot we ons eigen huurhuis kregen. Het emigreren naar Nieuw Zeeland was als een stap terug in de tijd en echt wel even wennen.

De allereerste keer wilden we op zaterdag winkelen maar dat was er niet bij, alles was nog dicht in 1982. De kinderen moesten een school uniform aan, dat is hier verplicht, en dat vonden ze maar niks. Zij werden tevens als buitenbeentje beschouwd op feestjes omdat ze niet meededen met een jointje roken. Mijn man had me er al voor gewaarschuwd toen hij net terugkwam.

 

Wat maakt Nieuw Zeeland zo bijzonder?

Het klimaat van het land en de mooie stranden dichtbij huis zijn enorm aantrekkelijk.

Om hier de East Coast rond te trekken, met stille dorpjes en koeien op de weg. Het uitzicht vanaf de rotsen over een azuur blauwe zee. Dit alles geeft je een intens gevoel van vrijheid en waardering voor dit land.

We maakten een georganiseerde tour van 3 weken over het Zuidereiland en het was ook een openbaring. Een trip om nooit te vergeten. Het is er zo anders...

Als je gaat toeren door dit mooie land kom je steeds weer voor verrassingen te staan in de natuur. Ik heb geen voorkeur voor het Noorder- of het Zuidereiland. Beide eilanden hebben aantrekkelijke plaatsen zoals Tauranga en Whakatane.

Vanaf Picton kun je langs de kust rijden langs de mooie Pancake Rocks en ga zo maar door. Je ziet vele dromerige kleine dorpjes waar de tijd heeft stil gestaan.

 

Mijn leven in Nieuw Zeeland

Mijn man en ik hebben hier duizenden kalveren grootgebracht op land dat we huurden ( een verhaal apart), duizenden aardbeien onder netten gekweekt, 2 groentezaken op poten gezet (1 voor mij en 1 voor onze dochter). We kweekten tomaten op hydrocultuur in kassen en verkochten groente vanuit de truck aan de kant van de weg. Ja, ik heb hier een hoop geleerd met een zeer ondernemende man...

Nadat mijn man overleed heb ik mijn papieren gehaald, net als mijn dochter, om huizen te kunnen verkopen en zo werd ik Real Estate Agent. Ik ben al 16 jaar in het Real Estate, dus nu nog. Het is niet aan een leeftijd verbonden, love it. Mijn zoon en dochter en 1 kleinkind wonen allemaal in Nieuw Zeeland.

Ik denk dat Hollanders de ideale immigranten zijn. Aanpakken en niet zeuren!

 

Contacten met anderen

Ik speel bridge en ik zit ook bij “The Red Hats”. Dit is overgekomen uit Amerika en is een een friendship club voor vrouwen. Gezellige coffees en lunches en we maken samen trips, like 3 weeks Las Vegas. Paarse jurk en rode hoed verplicht!

Daarnaast dans ik en behoor tot de U3A. Dit is een universiteit voor the third age, ofwel 65 plussers, waar je van alles kunt leren zoals Frans, Duits, ukelele, yoga, singing for joy, etc. Je deelt er ervaringen zoals travel experiences.....

Gezelligheid bij The Red hats, Thea in het midden.

 

 

Mis je Nederland?

Ik mis niets van Nederland. Als je naar een ander land gaat ontdek je nieuwe dingen. Het is spannend; de mensen en hun gewoontes, en je past je aan. Zo is het hier bijvoorbeeld de gewoonte om een plate mee te nemen met wat erop voor een bezoekje en je drank ook

Ik ben verschillende keren terug geweest in Holland, enig met familie, maarrrrr omdat IK ben veranderd voel ik me er niet meer thuis (alleen in het mooie Friesland).

 

Mijn tips voor mensen die ook willen gaan emigreren.

Mensen kom met een open mind,verwacht geen hagelslag met beschuit bij de thee,(er zijn in Nieuw Zeeland trouwens wel Hollandse producten te koop). Het land is anders dus pas je aan.

Ik zie op Facebook berichten van Hollanders in den vreemde met opmerkingen dat ze "dingen missen en alles is anders". Als je hetzelfde verwacht, had je wel thuis kunnen blijven. Omarm de nieuwe ervaringen!

 

Dank je wel voor je verhaal Thea. Ik vond het interessant om te lezen wat de reden van jullie vertrek was en hoe je uiteindelijk je leven in het nieuwe land hebt opgebouwd. Nieuw Zeeland staat al een tijd op mijn verlanglijst en door jouw omschrijving van het mooie landschap heb ik nóg meer zin om zelf een keer te komen kijken!

 

Ben je nieuwsgierig naar nog meer verhalen over het leven van de vrouwen? Klik dan zeker eens door naar de speciale pagina!

Wil je ook een keer meedoen aan deze rubriek? Stuur dan een mail naar ivonne@myfootprints.nl.

 

 

2 reacties

  1. Erg leuk je levensverhaal in New Zeeland te lezen.
    Ik woon hier nu 40 jaar dit jaar en mijn man(NZ) en ik wonen nu sinds 6 maanden in Omokoroa. niet ver van Tauranga, we hebben daarvoor in Auckland gewoond!
    Vinden het heerlijk hier!
    Ik ben het helemaal met je eens aanpassen is het belangrijkste !

  2. Thanks Anja ,erg lief . Omokoroa is prachtig niet veel mensen weten dit het is een klein paradysje. We moeten een keer coffee doen !cheers Thea

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.