leven in Kenia

Emigreren, het leven in Kenia

Zoals je weet woonden Frank en ik een klein jaar in het oosten van de Verenigde Staten. Een bijzondere ervaring die mijn leven veranderde en waar ik met warme gevoelens aan terug denk. Een tijd geleden ontdekte ik een bijzondere Facebookgroep voor Nederlandse vrouwen die tijdelijk of permanent in een ander land wonen.

 

Emigreren, persoonlijke ervaringen in het buitenland.

Het is echt super om te zien wat de ervaringen en avonturen van al deze vrouwen zijn. Het lijkt zo mooi om naar het buitenland te vertrekken, maar is het dat wel? Uit eigen ervaring weet ik dat het (hard) werken was voordat het leuk werd.

Alle verhalen en foto’s  inspireerden mij tot de rubriek “Emigreren” op mijn blog. Elke keer vertelt een andere vrouw haar eigen verhaal over het wonen en leven in een ander land.

Nieuwsgierig naar verhalen van anderen stel ik de vrouwen een aantal vragen. Waar lopen zij tegenaan? Wat is er zo bijzonder aan het land of de regio waar zijn nu wonen? Wat zijn de leuke en minder leuke kanten van het het emigreren? Willen zij nog (wel) terug naar Nederland? En als laatste hebben zij nog tips voor andere vrouwe

In deze aflevering van Emigreren het verhaal van Willianne. Ze werd verliefd op Kenia én op een Keniaanse collega!

Emigreren, Willianne over haar leven in Kenia.

Mijn naam is Willianne Olweny-den Hartog, 28 zomers jong geboren en getogen in NL. Op mijn zestiende ben ik aan de verpleegkunde opleiding begonnen, in het ziekenhuis, dus ook gelijk aan het bed. Soms pittig, vaak mooi en het maakte mij snel volwassen en zelfstandig.

Het kriebelde al jaren om een keer naar Afrika te gaan. Na een paar bezoeken aan Oekraïne om daar in een kinderziekenhuis te helpen zette ik de stap om voor een half jaar naar Zuid-Afrika te gaan om daar in een kindertehuis te werken, vlakbij Kaapstad. Het was een prachtige omgeving en een erg mooi half jaar. Daarna heb ik nog gereisd naar Australië en Nieuw-Zeeland en later samen met een vriend een rondje Europa gedaan met de auto en een tent.

 

Kriebels.....

Het bleef kriebelen dus ik ging weer op zoek naar iets en het werd Kenia, dit keer voor een maand of 9. Ik werkte daar voor een organisatie die met aids patiënten werkt en een sponsorprogramma heeft voor kinderen die geraakt zijn door aids (zelf besmet of ouder(s) verloren door de aids).

Na een aantal weken ging ik, tot mijn eigen grote schrik, iets voelen voor mijn Keniaanse collega! Ik hield mezelf altijd voor dat mij dat nooit zou gebeuren, ik zou nooit met een Afrikaan trouwen. Maar het liep anders…

 

Heen en weer tussen Nederland en Kenia.

 
Ik ben eerder terug gegaan naar Nederland dan in eerste instantie de bedoeling was. Ik ging weer aan het werk in het ziekenhuis en ondertussen regelde ik het papierwerk  voor een toeristenvisum voor mijn (toen nog) vriend Elijah. In de tussentijd ben ik zelf nog twee keer terug gevlogen naar Kenia om hem te bezoeken en later kwam hij 10 dagen naar Nederland. Daarna zagen we elkaar weer een aantal maanden niet .

 

Uiteindelijk kwam hij in september 2015 voor twee maanden naar Nederland en zijn we getrouwd.
Het was een eenvoudige maar prachtige bruiloft, samen met mijn familie en onze vrienden. Helaas kon zijn familie er niet bij zijn mede in verband met de kosten.

 

In oktober 2015 zijn we naar Kenia terug gegaan en hebben daar nog een feestje gegeven voor de familie. Sinds die tijd leven in Kenia in het dorp  Kisumu. Dit is de derde grote stad van Kenia, aan het Victoriameer.

 

 

 

Ons leven in Kenia
 

Inmiddels zijn we 1,5 getrouwd en nog steeds ontzettend blij met elkaar! Ook het contact met Elijah zijn familie is erg goed. We werken samen voor dezelfde organisatie waar we elkaar ook hebben leren kennen, en zetten ons nog steeds in voor de aids-patiënten en de kinderen.

 
Al snel voelde het hier als thuis. Voor ons samen is dit op dit moment de beste plek waar we kunnen zijn. Het is fijn om hier te wonen, de Kenianen zijn vriendelijk en houden van humor, ze vinden het geweldig als ik ze begroet in hun stam-taal.

In een bepaald opzicht is het leven in Kenia ongecompliceerd en eenvoudig. Aan de andere kant als ik soms hoor aan wat voor tradities sommige mensen nog steeds enorm vasthouden is het soms ook erg gecompliceerd. Gelukkig hebben mijn man en zijn familie dat een heel stuk minder/bijna helemaal niet. We komen allebei uit een christelijk gezin en het geloof is voor ons beiden dan ook enorm belangrijk in ons leven. Dit scheelt ook in de zin van tradities. Voor mijn man zijn ze niet belangrijk omdat ze  veelal niet terug te leiden zijn naar de bijbel.  Familiebanden zijn hier enorm belangrijk, een mooi iets!

 

Mis je Nederland?

Elke wereldvrouw zal dat herkennen en beamen. Ja je mist je familie en je vrienden maar ondanks dat kun je toch gelukkig zijn. Via de digitale middelen kunnen we ook veel contact houden. WhatsApp is onmisbaar voor ons! Daarnaast ben ik een enorme kaas eter… Dat mis ik hier enorm, lekkere oude kaas. Er is wel kaas, maar het is of onbetaalbaar of er zit totaal geen smaak aan. En daarnaast mis ik regelmatig allerlei andere Hollandse lekkernijen.

Wat ik soms ook mis is de wisselingen van de seizoenen. Ik ben niet echt een fan van de winter of herfst, maar de lente als alles weer in bloei gaat; prachtig!

 

Mijn tips voor reizigers in Kenia

Een aanrader om te doen is de bus (bij voorkeur de Easy Coach!) te nemen van Nairobi naar Kisumu. Het verveelt me nog steeds niet. Zo ontzettend mooi! Het zijn veilige bussen, met een vaste prijs, geen gedoe met de politie onderweg of corruptie. Je komt door veel kleine dorpjes, de theeplantages, bergen, heuvels, meren etc. Een geweldige ervaring, en zeven uur in de bus voor maar €14,- dat valt mee toch 😉

Breng een bezoekje aan Kisumu aan het Victoriameer en een boottocht over het meer is zeker aan te raden. Er zijn enorm veel prachtige vogels te vinden evenals nijlpaarden. Daarnaast kun je ook tussendoor stoppen bij de lokale vismarkt.

Een lekkere maaltijd of drankje bij bijvoorbeeld Dunga Hill Camp is ook zeker een aanrader (gerund door o.a. een Hollandse vrouw).

 

Een bezoekje aan het Rondo Retreat Centre is ook zeer zeker de moeite waard! Het ligt op een enorm mooie locatie in het regenwoud in Kakamega, anderhalf uur vanaf Kisumu. Als je tot rust wilt komen. graag wandelingen maakt of vogels wilt spotten, het kan daar allemaal.

 

Ben je op bezoek in Kenia en wil je naar Kisumu? Je mag me altijd een berichtje sturen, dan kan ik e.e.a. voor je regelen, als je wilt kun je ook bij ons overnachten.

 

 

Wat kun je beter niet doen?

Wat je niet moet doen is in het donker over straat. En niet alleen de sloppenwijken in gaan. Ik werk dagelijks in de sloppenwijk en weet inmiddels de weg en ook de ‘bad places’ maar ik ga eigenlijk nooit alleen op stap, altijd samen met een Keniaanse collega.

 

Mijn tips voor mensen die (ook) willen gaan emigreren.

Ga alsjeblieft niet met meubels etc lopen slepen. Het is vaak erg kostbaar om ze te laten verschepen. Daarnaast is het in veel landen zo dat je voor vrij weinig geld wel ergens een timmerman kunt vinden die je prima meubels kan (na)maken.

Ik heb zelf een aantal Nederlandse boeken meegenomen. Soms wil ik gewoon graag even ontspannen een boek lezen.

Probeer op zoek te gaan naar andere expats bij jou in de buurt. Dit heeft mij enorm geholpen om hier te aarden, maar ook om weer andere contacten op te doen. Al is het maar om allerlei adresjes te horen waar je wat het beste kunt krijgen etc.

 

Ben je in Kenia? Je bent altijd welkom om gebruik te maken van onze gastenkamer. Wil je meer weten over ons werk, kun je ook nog een dagje met mij mee de sloppenwijken in om onze patiënten te bezoeken! Stuur gerust een berichtje eventueel via Facebook.

Je kunt ons vinden op:  www.lighttoshine.org

 

 

Dank je wel Willianne voor je mooie verhaal! Het is interessant om via jou meer inzicht in het  leven in Kenia te krijgen. Wat een prachtige organisatie hebben jullie opgericht. Petje af voor het goede werk dat jullie daar samen verrichten. Mocht ik ooit in Kenia komen dan kom ik zeker een kijkje nemen bij Light To Shine en genieten van de mooie omgeving van Kisumu. . Alleen de busrit naar jullie toe klinkt al prachtig!

 

 

Heb je het vorige deel van Emigreren al gelezen? Daarin vertelt Sandra over haar leven op Bonaire.

 

Ben je nieuwsgierig naar nog meer mooie persoonlijke verhalen van de wereldvrouwen? Klik dan zeker door naar de speciale pagina!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.