emigreren naar Zweden

Emigreren naar Zweden; rust en ruimte op het platteland.

In dit deel van " Emigreren" het verhaal van Lucille. Na een jarenlange strijd besloot ze in 2016 om met haar beide zoons te emigreren naar Zweden. Op zoek naar de broodnodige rust en ruimte en een beter bestaan voor hen allemaal. Wonen in Zweden was een jarenlange droom maar werd in korte tijd werkelijkheid. Een verhaal over een reis naar geluk, ruimte en gezondheid.

 

Lucille over Emigreren naar Zweden

Mijn naam is Lucille Netters geboren in 1968 en afkomstig uit Nederland. In 2016 ben ik verhuisd naar Zweden met mijn twee zonen, geboren in 1998 en 1999. Al sinds 2000 ben ik alleenstaand ouder en onderneem ik alles in het leven met mijn zonen; kajakken, varen, klimmen en zo ook emigreren.

In 2007 ben ik erg veel in Zweden geweest en zijn wij alle drie verliefd geworden op Zweden omdat mijn beide kinderen, maar ook ik, zich daar prettiger voelden. Geen druk op het hoofd, geen spanning, maar rust en ruimte. De droom om te emigreren is sinds die tijd gebleven. Het dreigende verlies van mijn kind aan de zorg maakte dat dit proces uiteindelijk in een stroomversnelling kwam en wij besloten te emigreren naar Zweden.

Een moeizame strijd

Halverwege groep zeven van de basisschool, hebben mijn jongste zoon en ik, i.v.m. pesten, besloten dat hij van school zou veranderen. Na jaren op een reguliere school te hebben gezeten is hij overgestapt op een montessorischool. Niemand raadde ons dit aan, maar wij hadden geen keuze. Mijn zoon was diep ongelukkig op school en kreeg er buikpijn van.

Dat mijn zoon sensitief was wist ik al heel vroeg maar wat ik niet wist was dat hij extreem hoogbegaafd was en ook nog eens uitzonderlijk sensitief. Gewoon paranormaal begaafd. In drie maanden tijd, toen mijn jongste zoon 13 jaar oud was, kwam ik erachter.

Een snelle verandering

In de pubertijd zag ik mijn kind in drie maanden tijd veranderen in een kind met ticks, paniek aanvallen en nog veel meer. Om een lang verhaal zeer kort te houden, hij veranderde in een kind dat opgenomen diende te worden in de psychiatrie, en dat wilden ik en hij niet.

Door toeval en door hetgeen hij mij vertelde over zijn klachten ging er een lichtje bij mij branden. Hij vertelde dat zijn hoofd wilde blijven denken en hij zich verveelde, maar ook dat hij door verveling de wereld op zich af zag komen. Na testen en met mijn eigen wijsheid kwamen we erachter dat hij hoogbegaafd was, en begaafder dan de testen destijds konden uitwijzen blijkt mij nu.

Vechten als een tijger

Het dreigende verlies van een zoon heeft de tijgermoeder in mij losgemaakt, ik heb gevochten, mensen weggehouden en een ontheffing van de leerplicht voor elkaar gekregen. Al snel herstelde hij, maar niet meer geheel. De natuur bleek het medicijn te zijn voor hem. In Zweden was de leerplicht tot 16 jaar en onze ontheffing daarvan gold niet in Zweden, dus ik besloot te emigreren zodra mijn jongste 16 werd.

Nu nog, na jaren spreekt hij regelmatig uit dat hij mij dankbaar is dat ik dit niet heb laten gebeuren en het vol wist te houden om hem 24 per dag een hand te geven en hem te beschermen tegen iedereen. Over twee maanden wordt hij 18, uitgegroeid tot een zeer bewust intelligente en interessante jongeman. Ik kijk blij naar hem en dank ik God (ben niet gelovig maar hanteer dit als uitspraak) op mijn blote knieën dat ik in zijn en mijn eigen kracht geloofde.

emigreren naar Zweden

Emigreren naar Zweden

In december 2015 werd mijn zoon 16 jaar oud. Mijn besluit stond vast, geen geluk zonder een gezond en gelukkig kind. In overleg met mijn twee zonen heb ik mijn huis te koop gezet, mijn baan per 1 maart 2016 opgezegd en de boot naar Zweden geboekt. Emigreren naar Zweden werd een reis naar geluk, ruimte en gezondheid.

Van mijn werkgever kreeg ik nog een jaar en drie maanden lang salaris, een zeer goede deal met de zekerheid voor mijn baas dat ik ontslag nam. Daarnaast had ik overwaarde op mijn huis van 35.000 euro. Op 4 april 2016 ben ik met twee puberzonen, een bruine labrador en drie kledingtassen vertrokken naar Zweden. Geen thuis meer, geen baan maar wel een hele wereld die voor ons open lag.

emigreren naar Zweden

Op zoek naar een nieuwe stek

Voor de eerste weken had ik een wooff plek geregeld om te slapen met mijn jongens en hond. In Nederland had ik al uitgezocht in welke omgeving ik wilde wonen, i.v.m. met een opleiding die mijn oudste daar wilde volgen. Het zou de omgeving van Sunne worden.

Een dorpse omgeving met genoeg faciliteiten om gemak te ervaren en genoeg ruimte om het platteland gevoel te ervaren. Op intuïtie en op een avontuurlijke manier ben ik dus afgereisd naar Zweden met mijn kroost. Zij genoten. Hun anker dat was ik, niemand was nerveus, het kwam allemaal goed.

wonen in het noorden van Europa

Onze droomplek

Na een aantal woningen te hebben bezocht, vond ik een zeer oude woning in het bos nabij een rivier en meer. Geen buren maar wel op 8 km afstand van Sunne. Ik voelde dat dit onze stek werd. Een oud huis, met een schuur en garage nabij een verharde zandweg, een zogenaamde GrussvÃg.

We zagen het huis te koop staan en ik heb het direct energetisch geclaimd. Binnen een week was het van ons, en tot die tijd zijn wij elke dag gaan buksschieten en picknicken bij die al heel lang leegstaande woning om deze woning onszelf toe te eigenen als ons thuis.

kat in hooi op kruiwagen

Het plattelandsleven

Het is ons gelukt! Op het moment van schrijven van dit stuk wonen wij hier anderhalf jaar. We (ver)bouwen met pallets en gevonden materiaal omdat mijn jongste off grid wil leven en het alternatieve leven zich eigen wil maken. Ook zetten wij hier www.ljusethuset.com op om andere jongeren die hoogbegaafd en hoogsensitief zijn hier met een ouder te ontvangen om te "ontprikkelen" en zich bewust te worden van de mogelijkheden in het leven.

Zweden geeft in deze omgeving nog het plattelandsgevoel en het gevoel dat eenvoudig leven nog kan als je daar de behoefte aan hebt. Zo hebben wij geen water in huis, maar een bron buitenshuis, geen riolering maar een droogtoilet en geen centrale verwarming maar een houtkachel.

emigreren naar Zweden

 

Wat maakt het leven in Zweden zo bijzonder?

De eenvoud trekt ons.De natuur, de ruimte en de eenvoudige leefstijl alsmede plattelandsmentaliteit past ons persoonlijk prima en wij genieten ervan. Als je een Zweden bent moet je echt gaan zwerven, want buiten de grote steden is het hier nog heerlijk veilig, heb je de ongerepte natuur zoals je die op tv ziet en kun je nog contact met jezelf maken zoals dat in Nederland niet meer gaat.

Jouw leefstijl maakt of jij je hier vrij voelt en tot nu toe is ons dat gelukt. De beleefde mensen, de rustige leefstijl en de veilig voelende sfeer doen ons goed

emigreren naar Zweden

 

De keerzijde van de medaille

De keerzijde van het emigreren naar Zweden is, dat men niet altijd (of bijna nooit) zegt wat men denkt, men is niet direct, dus ook niet confronterend. Hun rustige ontspannen leefstijl maakt dat zij afspraken niet zo nauw nemen en voor alles de tijd nemen, ook als jou dat op dat moment heel slecht uitkomt. Zweden is tevens een land dat mensen pampert, dus hoe meer jij je verbindt aan de overheid, hoe meer ze van je weten door het zogenaamde persoonsnummer, en hoe minder vrijheid je ervaart.

 

Wat kun je aan anderen aanbevelen als ze naar Zweden komen?

Ga je hier op vakantie dan raad ik, als natuurmens, de onbemande hutten en of hutten met drie muren, die te gebruiken zijn om in de natuur te overnachten, aan. Zorg wel voor een kaart om niet te verdwalen, ook als je een gps bij je hebt. je weet maar nooit hoe lang de batterijen het doen.

Het wildkamperen wat hier nog mag is super en geeft je een ervaring die je in Nederland helaas niet kunt hebben.  Of het zelf vuur maken wat hier nog normaal en geaccepteerd is, om je eten te bereiden of om jezelf warm te houden.

emigreren naar Zweden

 

Mis je Nederland?

Wij missen Nederland niet, mijn oudste vind het daar nog wel leuk i.v.m het ontmoeten van oude vrienden. Mijn jongste is erachter gekomen tijdens zijn eerste en tevens laatste bezoek jongstleden, dat hij niet meer terug wil naar Nederland. Hij ervaart Nederland als overprikkelend.

Ik mis Nederland ook niet. Via internet, dat wij alleen maar op een telefoon hebben, heb ik contact met de voor mij belangrijke mensen en heb ik ervaren dat die mensen ook bereid zijn om naar Zweden te komen.

Ik heb deze zomer mijn liefde ontmoet en hij is hier lang en vaak geweest. Inmiddels, zeer snel en vol overtuiging, hebben wij, de jongens mijn liefde en ik, ervoor gekozen dat we graag hebben dat hij bij ons komt wonen. Dus ook hij gaat springen, zijn huis wordt te koop gezet en hij is volop op zoek naar een baan in onze woonomgeving. Als dat lukt gaat ook hij emigreren naar Zweden.

Wat kun je anderen aanraden die ook willen emigreren naar Zweden?

Mijn manier van emigreren is niet weggelegd voor iedereen want het vraagt het lef om los te laten en de onzekerheid in te gaan. Ik ben immers zonder thuis en zonder uitzicht op werk vertrokken. Maar wij hadden alleen maar iets te winnen; het geluk en de gezondheid van mijn jongste zoon. Emigreren naar Zweden was voor ons een logische stap.

De taal is wat mij betreft prioriteit nummer 1 als je gaat emigreren. Een baan zoeken en de inburgering in het sociale leven gaat zoveel beter als je de plaatselijke taal spreekt. Vergis je niet dat de taal magisch is, ook al spreek je goed Engels.

Vanuit mijn persoonlijke ervaring is het vertrouwen in jezelf en het feit dat alles vaak goed komt, al is het op het laatste moment, een groot goed. Zekerheid tot in de details zijn voor mij schijnzekerheden en het willen afdichten van zekerheden onthoudt jou een groot avontuur in de wereld en over de wereldbol. Dit wil ik ook graag mijn kinderen meegeven.

Nog steeds heb ik geen goede vaste baan. Ik verdien geld als het nodig is, en telkens, op het juiste moment komt het goed. Wij genieten nog steeds en hebben geen spijt van deze stap!

 

Dank je wel voor je bijzondere verhaal Lucille. Ik heb respect voor je beslissing om te emigreren naar Zweden en ben blij dat het zo goed gaat met jou en je zoons! Ik wens jullie nog veel rust en fijne jaren in het prachtige Zweden!

 

 

Wil je meer weten over het leven van Lucille? Heb je zelf een kind dat sensitief is en kun je wel wat hulp gebruiken? Je vindt alle informatie terug op haar eigen site; LjusetHuset.com

 

Las je het vorige deel van emigreren al? Daarin vertelt Melissa over haar emigratie naar Gran Canaria.

 

Ben je nieuwsgierig naar nog meer verhalen over het leven van de vrouwen? Klik dan zeker eens door naar de speciale pagina!

 

Wil je zelf ook een keer meedoen aan deze rubriek? Stuur dan een mail naar ivonne@myfootprints.nl.

 

 

15 reacties

  1. Wat een prachtig verhaal om te lezen. Je moet het maar durven om zo zonder uitzicht op werk naar Zweden te vertrekken. Wat goed dat Lucille koos voor de gezondheid van haar zoon. Uiteindelijk leven ze nu hun droomleven. Zo zie je maar weer dat geluk het belangrijkste is.

    • Eén van de vele bijzondere verhalen uit de serie. Ik ben zo blij dat ik er aan begonnen ben. Het is bijna een verslaving om ze samen met de vrouwen te schrijven.

    • Inderdaad is gezondheid en geluk, en zeker dat van je kinderen het meest belangrijke dat er is, en dat maakt dat je veel lef krijgt en sprongen in het diepe durft te maken. Dank je wel.

      Groet uit Zweden van Lucille

  2. Wat een mooi verhaal ! Lucille , wat geweldig dat je dit gedaan hebt, wat ben je sterk en wat heb je een lef. Naar mijn idee ook het beste wat je hebt kunnen doen, je kind is gered en dat is het allerbelangrijkste. Het laatste stukje zet me aan het denken, dat over schijnzekerheden. Ik wil deze stap ook al jaren zetten maar ben ook bang voor de dingen die ik dan verlies. (schijnzekerheden?). Bedankt voor je verhaal en heel veel goeds voor de toekomst gewenst!

    • Er is maar één grote “fout” die je in het leven kunt maken. Spijt krijgen van datgeen je nooit hebt gedaan en altijd hebt willen doen… Het komt altijd goed, ook al heeft iets een aanloop nodig. Die aanloop is je leerpad voor wat komen gaat. Emigreren, en zeker zoals ik het heb gedaan, is een enorme leerschool die jou heel veel over jezelf en je kwaliteiten leert. Ik heb nog steeds geen vaste baa
      n maar kan fulltime werken… stel mij niet altijd beschikbaar omdat ik heb ondervonden hoe belangrijk leef TIJD is. Liefs uit Zweden van Lucille

  3. Wow wat een lef, maar als je kind niet gelukkig is kan je bergen verzetten, want je kind is alles. Ik ben ook een sensitief persoon die de natuur nodig heeft om te ontprikkelen. En een dochter die zo haar ‘handicaps heeft (stotteren, dyslexie en bovengemiddeld intelligent en ook sensitief) ook alleen door onze doorzetting zijn we er uiteindelijk achter gekomen dat ze dyslectisch is. Kortom ouders neem je eigen gevoel serieus! Zweden lijkt me erg rustgevend.

    • Zweden is, op de juiste plek, erg rustgevend. het belangrijkste is dat je als ouder alles durft los te laten wat gewoon is, en alleen maar volgt wat je dochter, in jouw geval, vraagt. Het onmogelijk is mogelijk. Mijn oudste, bijna 21 werkt nog steeds niet, hij is aan het wwoof en… wwoof.se in ons geval, omdat ik hem de vrijheid en ruimte gun, hen op deze manier de wereld geef en ons “loskoppel” … hij kost mij zo geen geld, leert veel, is gelukkig en ontdekt de wereld. Mijn jongste, 19 jaar bouwt het zelfvoorzienend leven op, gaat de groentetuin zo groot maken dat eten mij nagenoeg geen geld meer kost en als ruilmiddel ingezet kan worden. In ruil betaal ik hem elke maand geld. Zo komt hij vast ergens op een moment in het leven dat hij weet hoe hij geld wil verdienen…
      Liefs uit Zweden van Lucille

    • Ik vind het ook heel bijzonder. Veel van de vrouwen die geëmigreerd zijn en meedoen aan deze serie hebben van die bijzondere redenen om te gaan óf om uiteindelijk ergens te blijven.

    • Hoi Marcel, dank je wel. Het mooie is dat ik mijzelf ook enorm veel heb gegeven hiermee. Niet alleen gezonde gelukkige jonge mannen nu, maar ook ikzelf ontdek de wereld meer nu en geniet van hun jeugd. Had ik maar zo n jeugd gehad zonder moeten waarin mijn ouders zich niet druk maakte over diplomas en geld verdienen. Want ik zie dat het goed komt. Dat dat wij nu een soort van community met zn drieen hebben. Ieder zijn eigen woonstek in de tuin, de oudste in het huisje, de jongste gaat iets bouwen en ik in het huis.. en samen in het midden een paradijs met groenten en dieren.

  4. Wat stoer zeg! Ik denk dat hoogsensitiviteit erg wordt onderschat…we worden met z’n allen steeds meer en steeds vaker geprikkeld en ik denk dat mensen die hoogsensitief zijn daar het eerste last van hebben, maar dat het eigenlijk voor biemand goed is. Ik ga volgend jaar voor het eerst naar Zweden, ben erg benieuwd!

    • Oh wat erg, ik zie jou over volgend jaar schrijven en kom op het idee om eens naar de reacties te kijken en de data erbij.. o jee, twee jaar later! Ja, sensitiviteit laat ons zien wat ongezond is, en de één voelt het eerder en meer dan de ander. Maar het is voor geen één mens goed1 Hoe was Zweden? Groet uit Zweden van Lucille

  5. Lucille, ik lees net je verhaal. Kippenvel. Ik herken het kiezen voor je kind…onze dochter ook buitengewoon gevoelig, intelligent, authentiek en veel schade opgelopen intern door prestatiedruk, pesten op middelbare school. Mijn man en ik hebben dwars door alles heen voor haar gekozen en herken dat stuk ook in jou verhaal. Een groot belangrijk en verschil is jou 1 ouderschap en je emigratie zonder zekerheden. Die moed raakt me enorm. Vertrouwen en doen. Heel mooi beschreven door je en erg inspirerend. Dank je.

    • Dank je wel Esther,

      Het alleenstaand ouder zijn maakt alles makkelijker! Want ik raak nimmer in conflict met de andere ouder en wordt nergens in geremd. Mijn kinderen en ik weten niet beter dan dat we met zn drieen zijn en dus hebben zij alle vertrouwen in mij. Op 4 april woonden wij hier precies drie jaar. Wij hebben besloten over 2 jaar de Zweedse nationaliteit aan te nemen omdat we nooit meer weg willen uit de natuur hier. En dit willen we zekerstellen. De jongens vinden o peen andere manier hun pad, en hier is veel onderwijs op latere leeftijd nodig, betaald door het rijk! Dus ik geef ze de tijd en neem voor lieve dat als ik er ooit niet meer ben en zij zover niet zijn, zij zoveel bagage en voorbereiding hebben gehad, en een gratis woonstek hebben, dat dit de drive is om megasnel geld te verdienen wat nodig is in het leven. En daar vertouw ik op . Lieve groet uit Zweden, Lucille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.