Lilian Met man en zoon Bluestem Prairie Open Space Amerika

Werken en wonen in Colorado Amerika

Lilian, haar man en kinderen wonen in Colorado. Nadat zij aanvankelijk hun Amerikaanse leven als expats begonnen hebben zij inmiddels de Amerikaanse Nationaliteit aangenomen. Ze genieten van hun leven midden in de prachtige natuur en het fijne klimaat van Colorado Springs.

Lilian over haar leven in Colorado

Hoi, ik ben Lilian Honkanen (56) en ik woon al ruim 25 jaar in mooi Colorado Springs (Colorado). Ik ben leerkracht en ik geef wiskunde en Engels aan een middelbare school. Daar werk ik met leerlingen met "special needs" zoals ze dat hier noemen, voornamelijk dyslexie, ADHD en Autisme. Getrouwd met Raimo (59) en wij hebben 3 kinderen. Eva (24) woont in Denver, Imma (22) woont in San Diego en Daan (17) woont nog thuis.

 

Lilian woont in Colorado

Van België naar Colorado Springs in Amerika

In 1989 ontmoette ik in Cyprus mijn Finse man en we zijn in 1993 getrouwd en in Brussel gaan wonen. Ik had een leuke baan op de Nederlandse school, maar verder beviel België niet zo. Toen mijn man een baan in Colorado Springs kreeg aangeboden hebben we dat met beide handen aangepakt. Aanvankelijk was het plan om hier een jaar of 2 te blijven (wat de meeste expats deden), maar wij hadden het hier gelijk geweldig naar ons zin. Het klimaat in Colorado is aangenaam, de omgeving prachtig en er is nog ruimte en rust.

Lilian Met man en zoon Bluestem Prairie Open Space Amerika

Bluestem Prairie Open Space

 




Van expat naar een permanente baan in Amerika

Toen er sprake was dat we naar België terug moesten hebben we besloten in Amerika te blijven. Hij is voor hetzelfde bedrijf blijven werken en heeft nu dezelfde rechten en plichten als een Amerikaanse werknemer. Amerikanen hebben minder vakantiedagen, betalen minder belasting en hebben een hogere ziekte kosten verzekering. Mijn man krijgt geen automatisch pensioen, maar hij heeft een 401K plan. Dit houdt in dat zowel de werkgever en werknemer geld sparen voor het pensioen.

Inburgeren in Amerika

Omdat wij allebei van een verschillend land kwamen (net als vele Amerikanen) en al Engels met elkaar spraken was inburgeren hier geen probleem. Terugkijkend heb ik altijd heel veel geluk gehad met het vinden van een baan. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik als immigrant anders behandeld ben. Ik werk hard, hou niet van drama, en ik wind er geen doekjes om (dat wordt niet altijd gewaardeerd). Mijn onderwijs jaren in Nederland en België worden helaas niet meegeteld in Colorado, dus ik kom met veel ervaring en ik ben relatief goedkoop.

De verschillen tussen het werken als leerkracht in Nederland en Amerika

Mijn onderwijs akte werd in eerste instantie niet erkend. Gelukkig was het vrij makkelijk (maar duur) om een Master's en de testen te halen die nodig zijn voor een onderwijs license.

Er zijn best wel wat verschillen tussen het werken als leerkracht in Amerika en Nederland. De meeste leerkrachten in Amerika werken fulltime. Daarnaast moet je aardig wat nascholing doen om je license te kunnen verlengen elke 5 jaar, terwijl in Nederland mijn akte genoeg was. In Amerika moet je van alles doen om te bewijzen dat je effectief als leerkracht bent. (test scores van leerlingen, personal goals, professional goals, etc.).

Salaris krijg je in Amerika voor 10 maanden dus eigenlijk heb je geen betaalde zomer vakantie. Leerkrachten kunnen hier na 30 jaar met een volledig pensioen. Ik begon toen ik 45 was, dus dat haal ik denk ik niet 🙂 Ik probeer 20 jaar te halen en krijg dan een gedeeltelijk pensioen.

Zowel mijn man als ik hebben vrijheid om onze kleding te kiezen (tot op zekere hoogte). Mijn man draagt spijkerbroeken en ik draag meestal leggings, laarzen en een lange trui.

Voor mijn school bus duty Colorado

Voor mijn school "bus duty"

Only in America...dit staat dan ineens in je tuin

Wonen in Colorado

We wonen in Colorado in een prachtig vrijstaand huis. (Dit is vergelijkbaar met een rijtjes huis in Nederland). Vooral voor mijn man ligt het salaris hier een stuk hoger. Ik ben jaren met de kinderen thuis gebleven omdat ik geen green card had, maar ook omdat we goed van één inkomen konden leven.

Uitzicht vanuit mijn raam in de winter

Midden in de prachtige natuur

De natuur in Colorado is prachtig en we wonen vlakbij het mooiste park van Amerika: Garden of the Gods. Ik rijd er elke dag langs van en naar school. We wonen op loopafstand van Ute Valley park en op rij - afstand van diverse ander mooie parken. We wandelen graag en mijn man fietst hier in de bergen.

In Colorado hebben we warme zomers en korte strenge winters. Alles ziet er pittoresk uit met een laagje sneeuw. Wat ook zo leuk is dat we herten, konijntjes, kalkoenen en soms zelfs een bobcat (een middelgrote wilde kat) in de tuin zien.

 

Wat is er minder fijn aan het wonen in Colorado Springs?

Nadelen van het wonen in Colorado Springs zijn het huidige politieke klimaat (Colorado Springs is veel conservatiever dan bijvoorbeeld Denver) en het feit dat de premies voor (ziekte) verzekeringen erg hoog zijn. Gelukkig heb ik in het onderwijs een redelijk goede verzekering, maar het kost ons nog steeds ruim $800 per maand.

Vriendschappen en mijn dagelijks leven in Colorado

In Nederland was ik altijd actief in de kerk. Hier heb gezocht, maar ik heb geen kerk kunnen vinden waar ik mij prettig voel. Wij houden van reizen, dagtochtjes maken en we genieten van alles wat prachtig Colorado te bieden heeft. Mijn baan is lekker druk en ik heb 5 dagen per week veel mensen om mij heen. Daardoor heb ik niet zoveel behoefte aan een club of iets dergelijks. Ik vind het heerlijk om lekker thuis te zijn. Wel spreek ik graag met mijn (Amerikaanse) vriendinnen af om lekker te kletsen met koffie of lunch.

Er is een leerling op mijn school met een Nederlandse moeder. Door alle Covid regels en online school, heb ik haar maar een keer gesproken, in het Nederlands natuurlijk! Er is hier in de Springs een Nederlandse bakker en ooit was er een Nederlands club, maar die is verwaterd.

Master's met mijn vriendinnen

Lilian en dochter in Garden of the Gods

Met mijn dochter in Garden of the Gods

Mis je dingen aan Nederland?

Ik mis mijn ouders, ze zijn 81 en 82 en mijn zus, maar we proberen elke zomer een paar weken naar Nederland te gaan. Ik mis ook de verschillende groentes, vooral de zakken met schoongemaakte groente. In Nederland at ik zelden een kroket, maar het is bijna het eerste wat ik eet als ik in Nederland ben. De drukte, herrie en geur van Nederland mis ik helemaal niet en ik voel mij er niet meer thuis.

Ik ben mijn Nederlandse nationaliteit kwijt geraakt toen ik de Amerikaanse aannam, dus ik kan ook niet meer terug. Mijn schoonouders zijn al lang geleden overleden en ook mijn man heeft geen behoefte om naar Europa terug te gaan.

De Amerikaanse nationaliteit aannemen

Volgens de Nederlandse wet mocht ik mijn Nederlandse nationaliteit niet houden als ik de Amerikaanse aan zou nemen. Jammer, maar mijn leven is hier. Mijn man heeft de Finse en Amerikaanse nationaliteit.

Als je 5 jaar (of langer) een Green Card hebt kun je “citizenship” aanvragen. Er zijn 100 vragen, en je moet er 6 van de 10 goed beantwoorden. Daarnaast moest ik een zinnetje schrijven en je conversatie Engels moet goed zijn. Dankzij het goede Nederlandse onderwijs was het allemaal geen probleem, ik heb vloeiend Engels geleerd op de HAVO.

Nadat je aan alle eisen hebt voldaan wordt je gelijk ingezworen. De dag erop heb ik al een Amerikaans paspoort aangevraagd (op het plaatselijke postkantoor).

Mijn dochters doen het goed in het Amerikaanse onderwijs. De oudste is net met haar Master programma begonnen en de jongste gaat haar PhD doen. Mijn zoon heeft autisme en epilepsie en gaat naar een alternatieve school. Amerika is ver met de ontwikkeling in autisme en ik denk dat er hier meer mogelijkheden voor hem zijn. De lange zomer vakantie is, zeker als lerares, heerlijk.

Kun je anderen nog tips geven als ze ook willen emigreren?

Toen ik met een buitenlander trouwde wist ik dat ik waarschijnlijk geen traditioneel leven in Nederland zou hebben. Ik heb er goed over nagedacht en mijn man is, toen we elkaar 2 jaar kenden, naar Brussel verhuisd. Twee jaar lang hebben we elkaar elk weekend gezien voordat we uiteindelijk getrouwd zijn.

Als je een positieve instelling en redelijke verwachtingen hebt en je wilt en kunt aanpassen dan zal het emigreren best lukken. Wij waren allebei begin 30 en hadden een goede opleiding, wat spaargeld en mijn man een goede baan, wat natuurlijk een goed uitgangspunt was. Ook hebben we Colorado bezocht en ons goed voorgelicht voordat we de grote stap namen.

Meer lezen over emigreren (naar Amerika)?

Las je het vorige deel van emigreren al? Daarin vertelt Wendy over haar leven in Ecuador

Of lees hier de verhalen van Merel over het leven als expat in Texas en Mari over haar leven in Alaska.

Ben je nieuwsgierig naar nog meer persoonlijke emigratie verhalen over het leven van de vrouwen? Klik dan zeker eens door naar de speciale emigreren pagina!

Wil je meedoen aan deze serie over emigreren? Stuur dan een mail naar ivonne@myfootprints.nl of reageer onder dit blog

Geplaatst in emigreren, Verenigde Staten.

16 reacties

  1. Goed verslag Lilian, met plezier gelezen. Wat je pensioen t.z.t. betreft: je hebt natuurlijk ook recht op de AOW-uitkering en het ABP-pensioen over de jaren, die je in Nederland hebt gewerkt, maar dat weet je waarschijnlijk wel. En misschien ook nog een kleine Belgische uitkering. En er zijn betere regels voor expats te verwachten door bindende Europese wetgeving.

  2. Heel leuk om te lezen hoe ze het hebben gedaan en ook de voor en nadelen erbij vertelt. Wat fijn dat ze het zo goed hebben gedaan en elke hobbel hebben genomen! Ikzelf heb een familie aan vrienden wonen in Texas en ga om het jaar naar Amerika. Had zeker de droom om te emigreren maar dat is dus best moeilijk.

    • I am Lilian’s husband and I worked with HP’s internal IT when we moved to the US. With all the layoffs I’ve been very lucky to still work with the company. However, because of all the company splits and mergers it’s now called DXC Technology. Ja, inderdaad, het voelt nog steeds als een vakantie wonen hier in Colorado!

  3. Ik kan Nederlands lezen, maar ik spreek het niet goed.
    Dus ik zal in het Engels zeggen: Great job, Lilian! I enjoyed all your photos and your perspective on life in the USA and back home! You are a wonderful person, and we are lucky to have you and Raimo here in this country! My parents moved here from the Netherlands when I was young, and I still have a piece of my heart in Holland. Thank you for sharing a piece of your heart with me. Knuffeltjes en kussen!
    Liz GC

  4. Je zei “Ik ben mijn Nederlandse nationaliteit kwijt geraakt toen ik de Amerikaanse aannam, dus ik kan ook niet meer terug.”
    Dit is incorrect , Als je in nederland geboren bent dan heb je geboorte rechten en die kan niemand jouw afnemen. Je hebt gelijk als wij Americaan of Canadees worden dan verlies je je Nederlandse nationaliteit .
    Maar je behoud jouw recht op het Nederlandse AOW als je in Nederland hebt gewerkt , Ik ben nu 67 en since kort krijg ik het Nederlandse AOW .
    Jij kunt morgen in het vliegtuig stappen en bij aankomst in Nederlands register in any city and they cannot refuse you ,mind you at that point you will instantly lose you American citizenship.

    • Dat wist ik niet. Ik weet dat ik, TZT, recht heb op een klein beetje AOW, maar ik dacht dat ik als elke andere buitenlander behandeld zou worden als ik ooit de Nederlandse nationaliteit weer zou willen.

  5. Dag Lilianne, leuk om op deze manier er achter te komen hoe jouw leven verder is gegaan na je vertrek uit Brussel en de Nederlandse school aldaar. Waarschijnlijk heb je nog wel contact met Marjanne. Je was vroeger al een Amerika fan. Ik ben na een kort verblijf in Frankrijk na het overlijden van Harry terug gekomen naar België. Heb ons huis nog wel daar. Jammer dat door de COVID wij op het ogenblik niet kunnen reizen. Ook voor jou neem ik aan. Ben de “Mamoe “ van twee kleindochters van 16 en drie jaar.

    • Ik heb leuke herinneringen aan de Nederlandse school! Ik heb in Brussel nooit mijn draai kunnen vinden. De laatste keer dat ik in Nederland was, zijn we naar Brussel gereden, even de Nederlandse school en ons oude woonplekje opgezocht, ik herkende het haast niet meer.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.