Djenne plastering crepissage 2016 Mali

Emigreren; over werken en wonen in Mali

In 2009 kwam Monique voor de eerste keer in Mali. Een land waarvan ze haar familie en vrienden vertelde dat ze er zéker niet zou gaan wonen. Tot er ineens een plan was dat voor een totale ommezwaai zorgde. In dit deel van Emigreren het verhaal over wonen in Mali, waar niets is, zoals je zou verwachten of zoals het op het eerste gezicht lijkt.

 

Monique over werken en wonen in Mali.

I ni té, ne ye togo Monique Teggelove, 51 lentes jong.

Van directiesecretaresse via wereldreiziger naar oprichter en eigenaar van de Malinese reisorganisatie Papillon Reizen. Dat is in een notendop hoe mijn leven in de achterliggende 12 jaar veranderde. Al zwervend over de wereld zette ik in augustus 2009 voor het eerst voet in Mali. Een land dat met geen mogelijkheid te vergelijken was met de landen waar ik tot op dat moment geweest was. Een land, waarvan ik familie en vrienden verzekerde, dat het weliswaar mooi was, maar dat ze zich geen zorgen hoefden te maken dat ik me er zou vestigen.....

Monique over wonen in Mali

 

De roep van de ziel

Na drie reizen naar Mali in een tijdsbestek van zeven maanden, dacht ik dat het mooi geweest was. Ik hoefde er niet meer naar terug. Tot ik kort daarna op een ochtend wakker werd met een vastomlijnd plan voor een reisorganisatie. Had ik eerst moeten wennen aan Mali, nu moest ik nog veel meer wennen, aan heel andere zaken. Zoals het idee van het starten van een bedrijf in een land, waar vrijwel alles abracadabra voor me was. Mijn verstand zei nee, mijn hele wezen riep JA.

Ik sprong in het diepe en startte Papillon Reizen. In eerste instantie in Nederland, maar al snel werd het me duidelijk: ik moet in Mali zijn, om vanuit de Malinese energie invulling te geven aan reiswensen. En zo geschiedde; ik pakte mijn boeltje op en vertrok naar Mali.

 

Met een open hart en mind

In Mali is bijna alles anders dan ik gewend was. Westerse vanzelfsprekendheden werken hier niet. Verwachtingen nog minder en afspraken zijn verre van heilig. Elke dag opnieuw word ik uitgedaagd om met een open hart en een open mind naar de wereld om me heen te kijken.
Vanaf het begin was Ibrahim – mijn zakenpartner en verloofde – er duidelijk in: als het in Nederland A is, ga er dan maar vanuit dat het hier B is. Regelmatig sputterde ik tegen. Natuurlijk was dat niet het geval. We waren toch allemaal mensen? Alleen op een andere plek op de wereld? Uiteraard had en heeft hij bijna altijd gelijk.

 pinasse Segou-Mopi, Mali

 

De wereld (her)ontdekken

De uitdaging dat vrijwel niets hier is, zoals je zou verwachten of zoals het op het eerste gezicht lijkt, is een van de dingen, die het wonen in Mali voor mij zo bijzonder maken. Cultuurverschillen, omgangsvormen en (gebrek aan) emancipatie. Vakmensen zonder vakkennis, ondoorzichtige familiestructuren en al even ondoorzichtige overheidsapparaten. De ene keer brengen ze een brede lach op mijn gezicht, een volgende keer leiden ze tot verwondering, verwarring, onbegrip en soms ook frustratie.

Ik leer en groei op een manier, die ik voorheen voor onmogelijk gehouden had. In Mali ben ik – ook na zeven jaar – nog steeds een kind, dat de wereld aan het (her)ontdekken is. Niet in de laatste plaats leer ik over de scheve verhoudingen in de wereld, over privileges en discriminatie. Door wat er in Mali op mijn pad komt, ben ik meer dan ooit gedreven om een succes te maken van mijn bedrijf.

 

Wonen in Mali

We wonen in Mali midden tussen de lokale bevolking (Ibrahim is Malinees) in een wijk, waar ik de enige blanke ben. Ik geniet van de Malinese atmosfeer om ons heen en tegelijkertijd is het op onze hof een zee van rust. Mijn vriendinnen in Mali zijn voornamelijk van Europese komaf. Een paar wonen er net als ik in Ségou en een paar anderen in de hoofdstad Bamako. Allemaal vrouwen, die allang in Mali wonen. Sommigen net als ik met een Malinese partner en anderen, die hier in eerste instantie voor werk naar toe zijn gekomen en vervolgens gebleven zijn. Vriendschap met Malinese vrouwen is onder andere door de cultuurverschillen lastig.

Sunset Mali

De zonsondergang vanaf ons dakterras

 

Papillon Reizen

Door Papillon Reizen verschaffen we werkgelegenheid aan mensen in Mali en de buurlanden. Werkgelegenheid, die eerlijk beloond wordt in een omgeving waar iedereen als mens behandeld en op waarde geschat wordt. Onze gidsen zijn freelancers, en ze voelen zich deel van het bedrijf; zeer betrokken en altijd bereid voor ons te werken. Dat is superleuk. Met uitzondering van mijzelf is de rest van het team Afrikaans. We geven de voorkeur aan lokale krachten, omdat zij het land, de cultuur en de talen beheersen. Zo kunnen ze echt een brug slaan tussen toerist en het land, de cultuur en de bevolking. 

kantoor Papillon reizen Mali

Het kantoor

 

Onze boot

De boot die je hier ziet is van de zaak. We hadden een kleine(re) boot besteld, die was bedoeld voor Ibrahim en mij. De botenbouwer - die onze opdracht keer op keer vooruit schoof - voelde zich op een gegeven moment zo schuldig over ons lange wachten, dat hij ons een veel grotere boot leverde. En zo werd ons bootje een boot voor het bedrijf.
Het kleine bootje komt er vast ook nog een keer 🙂

Wonen in Mali boottocht

 

Een snoepwinkel voor reizigers

Met een oppervlakte van ruim 33 keer Nederland is er in Mali niet alleen heel veel terrein te verkennen, maar ook veel bijzonders te doen en te zien.

Maak een (trek)tocht door de prachtige Mandé-regio, die door de meeste reizigers wordt overgeslagen.

Maak een boottocht over de rivier de Niger en bezoek dorpen aan de rivieroever. Koop tijdens de tocht de vis rechtstreeks van de vissers. Of ga met een lokale visser in zijn vissersboot mee vissen.

Neem op zondagmiddag een kijkje aan de kade van Ségou als de pottenbakkersboot aankomt.

Maak een trektocht door het land van de Dogon en bezoek de dorpen die niet op de toeristische route liggen.

Dogon Kondou, Mali

 

Kook en eet met de lokale bevolking of bezoek een altijd levendige en kleurrijke markt.

En ja, uiteraard is ook Djenné met haar leemcultuur en de bijzonder fraaie moskee een aanrader, maar die tip vind je sowieso wel in elke reisgids. Wat er waarschijnlijk niet in staat, is dat die moskee eens per jaar van een nieuwe leemlaag voorzien wordt en dat dat een waanzinnig spektakel is; uniek in de hele wereld!

Djenne plastering crepissage 2016 Mali

 

En dan zijn er nog de vele lokale festivals, waar zang, muziek, dans en maskers centraal staan; een introductie in een andere cultuur.

 

Mali is een kennismaking met een ‘andere wereld’, die onder je huid kruipt en waar je naar terug wilt keren. Mali is een snoepwinkel voor reizigers. Je bent gewaarschuwd!

 

Onrust

Veel mensen hebben gehoord van de onrust in Mali en dat hebben we gemerkt. Het toerisme trekt heel langzaam weer aan in Mali, maar het is nog lang niet zoals voorheen. Veel mensen hebben door de berichtgeving - die vooral betrekking heeft op het noorden van het land - nogal eens een gekleurd beeld van de situatie hier. Mali is zo'n 33x zo groot als Nederland.
Wij reizen met de klanten in het zuiden van het land, een gebied ongeveer 8x zo groot als Nederland.

Gladde praters

Ga vooral niet in zee met de goedgebekte vlotte mannen, die op het vliegveld allerhande diensten aanbieden. Hun ‘dienstverlening’ dient vooral hun eigen belang. Ze zijn steevast te duur en de kwaliteit, die ze leveren is niet om over naar huis te schrijven. Wil je je reis (of delen ervan) niet vooraf regelen, laat je dan goed informeren en neem de tijd om ter plaatse de dienstverlening te regelen, die aansluit bij jouw (kwaliteits)wensen.

 

Zomaar even aanwaaien

Wat ik het meeste mis aan Nederland? De mogelijkheid om even aan te waaien bij familie en vrienden, biologische producten, Hollandse geitenkaas, groene jasmijnthee en pure chocolade.
In september was ik drie dagen te laat in Nederland om bij leven afscheid te kunnen nemen van een van mijn allerbeste vriendinnen. Dat hakte erin. Nog niet eerder deed de fysieke afstand tussen mijn twee werelden zo’n pijn.

 

Volgeplande agenda? Nee, bedankt!

Daar staat tegenover dat ik heel veel dingen aan Nederland helemaal niet mis, Wonen in Mali betekent voor mij geen ellenlange files in de ochtend- en avondspits, geen honderdduizend verwachtingen en verplichtingen en geen maanden van tevoren volgeplande agenda.

Wonen in Mali

 

Het leven is vol verrassingen

Had iemand me tien jaar geleden verteld dat ik zelf zou gaan wonen in Mali, dan zou ik daar waarschijnlijk om gelachen hebben. Niet alleen wist ik niet waar Mali lag, maar minder nog had ik de behoefte om naar het buitenland te verhuizen. Reizen ja, maar dan wel weer gewoon terug keren naar Nederland.

Nu ben ik na elk bezoek aan Europa blij om terug te keren naar Mali. De cultuurschok heb ik vooral bij aankomst in de westerse wereld. Die wordt gecompenseerd door het weerzien met vrienden en familie. De overdaad en drukte; daar probeer ik met een grote boog om heen te gaan. Er naartoe terugkeren? Het staat niet op mijn verlanglijstje. En tegelijkertijd weet ik als geen ander, dat het leven soms onverwachte wendingen neemt.

 

Mijn tips voor anderen die ook willen emigreren

Laat je de weg wijzen.
Verhuizen naar het buitenland? Laat je ter plaatse door een local de weg wijzen; letterlijk en figuurlijk.

 

Dank je wel voor je verhaal Monique.  We kenden elkaar al een beetje uit re reiswereld, daardoor is het voor mij extra leuk om je verhaal nu te lezen.Wonen in Mali lijkt me bijzonder en ik wens je veel succes met het verder ontwikkelen van Papillon Reizen.

 

Las je het vorige deel van emigreren al? Daarin vertelt Lisa over haar leven op Phuket.

 

Ben je nieuwsgierig naar nog meer verhalen over het leven van de vrouwen? Klik dan zeker eens door naar de speciale pagina!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.